Zaman, sabır, sadakatten bahsediyor üstadlar!
"İnsan aceleci yaşamamalı, acele yaşamalı zaman geçerken" derken birisi, "zaman geçiyor sandım, sonra baktım, geçen benmişim" der bir diğeri. Biri zaman diğeri sabır ustalaştırır der. "Anlamak için sabıra, zamana ihtiyaç var" derken birisi "zaman yetmiyor, yapılan işe bağlı kalmak lazım" der digeri. Zamanın içinde yaşarken, sabır ve sadakat unutulur. Yanımızdan geçen şans veya mutluluk gibi. Sabırlı olmaktır belki de sıradan insan olmak, öfkeyi, hırsı hissetmemek, sadece bakmak önündekilere, arkasında ne var diye düşünmeden; sabırla beklemek. Kadere inanmaktır kimileri için sabır. Kaderini kabul edip herşeyin bir sebebi olduğuna inanır, çabalamaz.
Sadakati unutuyor muyuz acaba çoğu zaman? Sadece ilişkiye sadık olmak mıdır? Aileye, çocuğa, işe...Ya kendimize?! Dürüst olmak değil midir sadakat bir anlamda? İnsan bir tek kendinden saklanamaz. Kelimelere dökmeyince saklanırmış gibi gelir. Korkuyor olabilir miyiz sadakatten? Birine, bir şeye bağlı olmak çoğu insana güvenli gelirken bazıları korkar bağlanmaktan. Yine de sadakat değildir bağlanmak. Bağlı olduklarımıza ne kadar sadık olabiliyoruz? En önemlisi insanın kendine sadık olmasıdır aslında. Ne istediğini hatta ne istemediğini bilmektir. Hayata sadakat iç huzur vermez mi aslında?

Zaman içinde sabır göstererek kurulan ilişkilere duyulan sadakattir insanı birey yapan!

Masters talk about time, patience and loyalty!

"One must not live impatiently but in hurry as time goes by" one says whereas other says "i thought time was passing by but then i looked and it is me which pass by”. One says time other says patience makes you professional. “You need patience, time to understand” says one when other says “time is not enough, you need to be loyal at what you are doing”. We forget patience and loyalty as we are living in time such as luck and happiness which just pass by. Being an ordinary person might be patience, not to feel anger or greed, just to look in front of you, what life offers you, wait patiently without thinking what is behind. Patience is to believe in destiny for some. Accept faith and believe there is always a reason for anyhting.

Do we commonly forget loyalty? Is it only to be loyal to relationship, to family, child, job...What about ourselves? Isn’t loyalty to be honest to oneself? A human can’t only hide from himself. If we don’t speak out, it feels as if we are unseen. Are we afraid of loyalty? To be connected to something, someone feels safe for many people, but some are afraid to be connected. However it is still not to be loyal. How loyal are we to the ones we are connected? The most important thing is to be honest to ourselves. To know what we want or what we don’t want. Doesn’t it make you feel peaceful when we are loyal to life itself ?

Which makes a human an individual is the loyalty we show to relationships which are made out with patience over time!